Klasyfikacja wytrzymałościowa betonów.
Nowa norma przyjmuje odmienną, znacznie rozszerzoną w stosunku do dotychczas obowiązujących, konstrukcyjną systematykę wytrzymałościową betonu, obejmującą obok betonów zwykłych także betony ciężkie i lekkie, wg której:
beton zwykły – beton o gęstości w stanie suchym większej niż 2000 kg/m3, ale nie przekraczającej 2600 kg/m3,
beton lekki – beton o gęstości w stanie suchym nie mniejszej niż 800 kg/m3 i nie większej niż 2000 kg/m3. Beton ten jest produkowany z zastosowaniem wyłącznie lub częściowo z kruszywa lekkiego,
beton ciężki – beton o gęstości w stanie suchym większej niż 2600 kg/m3.
beton wysokiej wytrzymałości – beton klasy wytrzymałości na ściskanie wyższej niż C50/60 w przypadkach betonu zwykłego lub betonu ciężkiego i beton klasy wytrzymałości na ściskanie wyższej niż LC50/55 w przypadku betonu lekkiego [12].
Nowa norma wprowadza, odmienne od dotychczas przyjętych, zarówno w normie „betonowej” PN-88/B-06250, jak i w normie „konstrukcyjnej” PN-B-03264:2002 oznakowania klas wytrzymałości na ściskanie betonu. W PN-EN 206-1: 2003 zintegrowano notację klas wytrzymałości dla betonów zwykłych i ciężkich. Za podstawę klasyfikacji według wytrzymałości na ściskanie betonów lekkich, zwykłych i ciężkich przyjęto wytrzymałość charakterystyczną, fck, odmiennie niż w poprzedniej PN-88/B-06250, a także w „konstrukcyjnej” PN-B-03264:2002, gdzie podstawę stanowi wytrzymałość gwarantowana, fcG . Wytrzymałość należy określać na podstawie badań próbek walcowych o średnicy 150 mm i wysokości 300 mm (fck ,) lub próbek sześciennych o boku 150 mm (fck cube), zgodnych z PN-EN 12390-1, w 28 dniu dojrzewania – pielęgnowanych zgodnie z PN-EN 12390-2.
Zgodnie z PN-B-03264:2002
fck=0,8fGck,cube
Klasa wytrzymałości na ściskanie w PN-EN 206-1:2003 jest oznaczana:
- dla betonów zwykłych i ciężkich symbolem:
C fck,cyl / fck,cube
na przykład C 35/40 oznacza: fck,cyl = 35 MPa, fck,cube = 40 MPa
- dla betonów lekkich symbolem:
LC fck,cyl / fck,cube
na przykład LC 20/22 oznacza: fck,cyl = 20 MPa, fck,cube = 22 MPa [29].
W przypadku betonów lekkich (LC) norma wprowadza nowy ich podział według gęstości, stosując oddzielny symbol D. Zgodnie z definicją kruszywowych betonów lekkich zakres gęstości obejmuje przedział od 800 do 2000 kg/m3, który podzielono na 6 klas (tabl. 4). Metodykę wyznaczania gęstości określa norma PN-EN 12390-7. [15].
Nowością w stosunku do PN-88/B-06250, ale już wcześniej zasygnalizowaną w postanowieniach PN-B-03264:2002, jest obszerne zalecenie dotyczące wartości granicznych składu i klasy wytrzymałości na ściskanie w zależności od klasy ekspozycji środowiskowej. Rzetelne i dogłębne potraktowanie problemu zapewnienia trwałości jest cechą charakterystyczną normy [29].