Mieszanka betonowa
Innym przypadkiem, który może stanowić powód niejednoznaczności, jest wprowadzenie czterech równorzędnych metod pomiaru konsystencji, spośród których dwie nie były dotychczas w Polsce stosowane. Są to metody stopnia zagęszczenia (C) oraz rozpływu (F). Pozostałe dwie to znane od dawna normowe metody pomiaru konsystencji: stożka opadowego (S) i Ve-be (V).
Przy stosowaniu obu nowych metod pomiaru konsystencji (…)pomocne mogą okazać równania.
W świetle wyników badań zależność korelacyjna pomiędzy pomiarem konsystencji metodą stożka opadowego (S) i metodą rozpływu (F) przyjmuje postać:
F = 1,14 · S + 315,95
Zależność pomiędzy stożkiem opadowym (S) a stopniem zagęszczenia (C) określa wzór:
C = 1,41 -0,071 · In · S
Obydwie zależności charakteryzują się stosunkowo wysokimi współczynnikami ścisłości korelacyjnej r > 0,87.
Ustalono w badaniach szacunkowe przedziały wartości mierzonych za pomocą trzech metod i odniesionych do powszechnie dotychczas stosowanych w kraju nazw konsystencji, z uzupełnieniem o konsystencję bardzo ciekłą.
W nowej normie szczególny nacisk położony jest na jednoznaczność podziału odpowiedzialności za jakość pomiędzy specyfikującym (zamawiającym), producentem i wbudowującym beton. Rozbudowane są te jej części, w których zostały uściślone zadania każdego z trzech uczestników całego procesu realizacyjnego, jednak ze szczególnym rozwinięciem fazy produkcji betonu.
Koncepcja normy jest ukierunkowana przede wszystkim na producenta i to producenta wytwarzającego beton towarowy w sposób przemysłowy. W związku z tym wiele elementów, wprowadzonych pojęć i procedur ma charakter wąsko specjalistyczny. Zasadność wprowadzonych niektórych pojęć jest dyskusyjna i być może przedwczesna. Mając na względzie pojmowanie normy dotyczącej betonu przyjęte w naszym kraju jako normy uniwersalnej, dostępnej i zrozumiałej dla wszystkich uczestników procesu tworzenia konstrukcji z betonu, można przewidywać, że nastąpi przygotowanie odpowiednich postanowień krajowych [15].